HAROLD PINTER 1930-2008

W wigilijny wieczór umarł w Wielkiej Brytanii Harold Pinter, legendarny dramaturg, poeta i prozaik, laureat literackiej Nagrody Nobla z 2005 roku. Miał siedemdziesiąt osiem lat i od dawna ciężko chorował na raka wątroby. Należał do najwybitniejszych brytyjskich dramaturgów i scenarzystów XX wieku, uznawany powszechnie za największego współczesnego brytyjskiego dramatopisarza. Urodził się 10 października 1930 roku w Londynie, w rodzinie żydowskiego krawca. Chciał być aktorem i do 1957 roku występował na scenie. Stworzył trzydzieści dwie sztuki, w tym tak znane jak Urodziny Stanleya (1957), Dozorca (1960) i Powrót do domu (1965). Akcja utworów Pintera często zaczyna się od zwyczajnego zdarzenia, po czym atmosfera gęstnieje, emocje narastają, a rzeczywistość przeradza się w senny koszmar. Błyskotliwe, wieloznaczne dialogi potęgują jeszcze nastrój grozy i oczekiwania. Swoje ostatnie dzieło sceniczne, adaptację cyklu powieściowego Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu, opublikował w 2000 roku. W pięć lat później napisał jeszcze słuchowisko Voices, wyemitowane przez BBC z okazji siedemdziesiątych piątych urodzin pisarza. Pinter znany był ze swych lewicowych poglądów oraz krytyki USA i Wielkiej Brytanii. Głośno sprzeciwiał się interwencji w Iraku i w Afganistanie. Podobało mi się, gdy  podczas noblowskiej gali, w odtworzonym z nagrania przemówieniu, nazwał inwazję na Irak „aktem bandyckim, aktem państwowego terroryzmu, demonstrującym absolutną pogardę dla idei prawa międzynarodowego”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: