* * *

Błyskawica-blog (z Wiki)

Nadeszły burze, wieczorne niebo zasnuwa się granatowymi chmurami, a potem błyskawice rozświetlają co chwilę mrok. Potężne uderzenia gromów przypominają mi o sile i grozie natury, o nikłym znaczeniu każdego biologicznego tworu, o chwilowości i fragmentaryczności bytu. Człowiek musi tak porządkować swoje życie, by zamykać pewne etapy, a potem ruszać ku następnym wyzwaniom. Poza śmierć nie przejdzie się z wielkimi domami, apartamentami, bibliotekami książek i płyt, zgromadzonymi kolekcjami znaczków pocztowych, drogocennych kamieni czy muszli. Chwila ostateczna zminimalizuje wszystko i ludzki proch przywróci kosmosowi, domknie krąg od narodzin, poprzez wzrastanie, aż do rozpadu. Patrzę przez okno jak kolejne pioruny uderzają w dalekie punkty wysokościowe, jak przybliżają się i oddalają. Myślę o wielu zadaniach, które na mnie czekają, o pracach rozpoczętych i domagających się ukończenia, a nade wszystko o tych, które są moim marzeniem i wielką tęsknotą. Czym byłoby życie bez takich pragnień, kim byłby człowiek, gdyby nie stawiał sobie celów ponad siły. Wielkie nawałnice ucichną, chmury rozsuną się, błyskawice zgasną i nadejdzie nowy dzień.

Reklamy

1 komentarz

  1. ixi said,

    2014/07/12 @ 19:30

    błazenada


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: