MYŚLI O ŚMIERCI NAD RZEKĄ TYGRYS

Bagdad-Wikipedia
Zasadą świata jest destrukcja
nieustające tonięcie
w nicości –

ludzie pragną utwierdzić byt
na skałach i ruchomych
piaskach

budują dom pośród grud
czarnoziemu i lessu

nad rześkim oceanem w górach
przy strudze i nad jeziorem

mozolnie stawiają ściany
wprawiają okna mocują
dach i komin

tworzą przestrzeń ułudy
i wiary w trwałość –

ale głuchą nocą przychodzą
barbarzyńcy i choroby
krzewią się podstępnie
w ciałach

śmierć jednym bezdechem
burzy marmurowe pałace
i cedrowe domy

zbiera żniwo pośród
żywych kłosów

w żałobnym płaczu
niweczy kształty

dławi odwieczny
płomień

Bagdad 2013

Reklamy

1 komentarz

  1. 2014/04/15 @ 12:05

    Przyjemnie uwalniające. Interesująca jest przede wszystkim metaforyka związana z żywiołami, która kreśli obraz tła, na którym odbywa się spektakl cywilizacji. Generalnie lubię wiersze o przemijaniu. Dają pewne przeczucie wieczności.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: