WIATR

John Stoddart, Scenery and Manners of Scotland, 1800

John Stoddart, Scenery and Manners of Scotland, 1800

Byłem w hotelu, w małym mieście, tuż przy lesie. Leżałem w łóżku, po solidnym, rozgrzewającym prysznicu z poczuciem błogości, bezpieczeństwa i patrzyłem jak sosny za oknem ruszają się rytmicznie. Zaczął wiać potężny wiatr o sile huraganu i drzewa pochylały się to w jedną, to w drugą stronę. Przypomniały mi się końcowe sceny z Makbeta, gdy żołnierze przystroili swoje zbroje gałęziami, ruszyli wolno w stronę Dunsinane i spełniła się straszna przepowiednia, że główny bohater zginie, gdy las Birnam drgnie z miejsca. Makbet przekonany o tym, że jest to niemożliwe, mnoży wokół siebie krwawe ceremoniały, morduje bez litości, by w końcu wypowiedzieć słynny monolog: Zgaśnij wątłe światło!/ Życie jest tylko przechodnim półcieniem,/ Nędznym aktorem, który swoją rolę/ Przez parę godzin wygrawszy na scenie/ W nicość przepada – powieścią idioty,/ Głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą. (tłum. J. Paszkowski) Patrzyłem za okno, a słysząc pohukiwania silnego wiatru, pomyślałem, że tak to mogłoby wyglądać, gdyby rzeczywiście las ruszył z miejsca i stanął przy zamku Makbeta. I druga refleksja, każdy z nas ma taki Las Birnam i każdy – choć nie dopuszcza takiej myśli – może się doczekać, że ruszy on z miejsca. Szczególnie ci, którym się wydaje, że życie jest niezmienne, raz na zawsze utwierdzone, a chwilowe zwycięstwa i zbrodnie, wzmocnią je i uczynią niezniszczalnym jak skały. Huragany, ulewne deszcze, lód i śnieg, a nade wszystko ruchome drzewa, korzenie wnikające w szczeliny, kruszą nawet bazalty i granity.

Reklamy

2 Komentarze

  1. 2013/12/07 @ 20:04

    Ładne refleksje. Las bardzo kocham, ale nie lubię wiatru. Rzeczywiście każdy z nas ma taki ruszający się las. Nic nie mamy na stałe zapisane.Jest taka piosenka, którą śpiewała Anna Jantar: „Nic nie może wiecznie trwać”. Kiedy zginęła w katastrofie, jej śmierć w zestawieniu z piosenką, dotknęła mnie bardzo głęboko. Teraz często w pewnych okolicznościach, przychodzą mi na myśl słowa piosenki :))

    • lebioda said,

      2013/12/08 @ 8:36

      Tak to jest Krysiu, ale musimy stale iść do przodu. Inaczej wszystko straci sens…


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: