BARWY SACHY BERÈSA

beres1

Sztuka abstrakcyjna jest świadomym odrzuceniem ograniczeń, jakie nakładają na artystę, malarstwo mimetyczne i pikturalne, grafika użytkowa czy kompozycje figuralne. Jest próbą odwzorowania tego, co rodzi się w świadomości i ma swoje odzwierciedlenie na dziennym i wieczornym niebie, co rozgrywa się stale w głębinach wszechświata. Barwy mają swoją energię i określone pasma promieniowania, a tworząc konfiguracje kształtów ustalają proporcje pomiędzy myślą, a kinetyką ich nakładania – między błyskiem w mózgu, a lśnieniem w przestrzeni. Tego rodzaju sztuka oczekuje od odbiorcy aktywnego zaangażowania się w proces twórczy i czeka na akceptację istnienia w zawieszeniu, pomiędzy formą a treścią. Jedni szukają na płótnie wiernie odzwierciedlonych kształtów, innych zachwyca połączenie błękitu i cynobru, zieleni i czerni w szatach władców i w okryciu boskiego Namiestnika, a jeszcze inni rozkoszują się delikatnością lekkich laserunków i wygładzanych faktur. Jednakże cykle abstrakcyjne wymagają wysokiej kultury estetycznej i giętkości myśli, są propozycją, która jest niejako zaproszeniem do interpretacji i poszukiwania sensu. Bez takiego nastawienia stają się ciągiem plam i linii, takim samym jak w naturze mozaika piasku czy kamieni, jak ciąg refleksów na wodzie lub śniegu, pośród chropowatych struktur roślinnych lub mineralnych. Wielką rolę ma zatem siła, z jaką artysta stara się narzucić swoją wizję odbiorcy, a jednocześnie wyczucie jak daleko mogą dojść eksperymentalne zestawienia barw i tonów. Barwy Sachy Berèsa eksplodują tajemną energią i żyją na japońskiej bibułce ryżowej jak pulsujące światło w przyrodzie. Mają swoje zakamarki, miejsca tragiczne i bolesne, sekretne przejścia walorowe i kosmogoniczne tajnie, odsłaniające się przy wielokrotnym obcowaniu z dziełem. Znakomicie sprawdza się to w nowoczesnych wnętrzach, gdy oprawione w najprostsze aluminiowe srebrne ramy, tworzą klimat lekkości i paradoksalnego otwarcia zamkniętych struktur geometrycznych. Jest w nich cały ogrom jakby instrumentacji symfonicznej i zarazem delikatność balladowej aranżacji, Pojawia się też głęboki ludzki ton, a więc i sięgnięcie ku mrokom jaźni. To jest sztuka wyzwolona z percepcyjnych uwarunkowań, a zarazem szukająca w konfiguracjach barwnych odpowiedzi na podstawowe pytania egzystencji: kim jest człowiek w kontekście zderzeń elementarnych sił i ile może dostrzec z ogromu zależności energetycznych, Artysta pyta – jaki jest jego udział w wirze chwil i odczuć, w nieustającym pędzie kolorów i cieni, smug jasnych i ciemnych, tonów podstawowych i teł. To są pytania o logikę istnienia i o możliwości interpretacyjne naszych umysłów, a zarazem pytania o ontologię i epistemologię naszych pojawień w świecie. Te intrygujące akwarele osiągnęły spory sukces u koneserów sztuki w Stanach Zjednoczonych, weszły do kolekcji muzealnych, znalazły też się na okładkach wielu książek, stały się synonimem dobrego smaku i nowoczesnego, bardzo osobnego podejścia do sztuki. Tak jawi się autentyczna przygoda człowieka, który wie, że poprzez sztukę abstrakcyjną można dotrzeć do rzeczywistej głębi przeżywania świata i do takich miejsc, gdzie wolna jaźń spotyka się ze snem, a barwy układają się jakby w muzyczne tony i brzmią pośród przestrzeni jak dalekie wołanie nieznanych chwil. (Prezentuję dwie prace z cyklu Commentary To Humanscape – Kontakt z autorem dzieł: kosber2002@roadrunner.com)

beres2

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: